pl en de
mapa strony

addedadded Strona główna added Partnerzy projektu added Dom Zakonny Towarzystwa Jezusowego w Toruniu
pasek

Dom Zakonny Towarzystwa Jezusowego w Toruniu

       Dom Zakonny jest inwestorem podprojektu "Konserwacja i restauracja kościoła o.o. Jezuitów p.w. Św. Ducha" i jako właściciel obiektu po zakończeniu przy nim prac remontowych, nadal będzie go użytkować. Stanowiąc zgromadzenie zakonne w kościele katolickim, podlega Prowincjałowi. Funkcję Superiora, który jednoosobowo kieruje Domem Zakonnym sprawuje powołany przez Prowincjała o. Waldemar Aramowicz. Stowarzyszenie liczy dziewięciu jezuitów i nie posiada formalnej struktury organizacyjnej.

       Dzieje Kościoła Akademickiego o.o. Jezuitów p.w. Ducha Świętego sięgają XVIII wieku, kiedy to w następstwie sankcji karnych nałożonych na gminę ewangelicką po rozruchach religijnych (tzw. „tumult toruński") w 1724 roku, pozbawiono ich głównej świątyni - dawnego kościoła franciszkańskiego p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. Kamień węgielny pod budowę nowego kościoła ewangelickiego położono w 1743 roku, jednak z uwagi na niesprzyjającą sytuację polityczno-społeczną dopiero w 1756 roku nastąpiło jego uroczyste poświęcenie. Autorem projektu był młody toruński architekt Efraim Schröger. Długość kościoła wynosi 46 m, szerokość 23 m, a wysokość wnętrza 14 m. W postaci bezwieżowego domu modlitwy budynek przetrwał aż do schyłku XIX w. Wieżę wysokości 64 m wzniesiono dopiero w latach 1897-1899 według projektu Hugona Hartunga. Podczas remontu odbywającego się w latach 1926-1928 wieżę pokryto neobarokowym hełmem, a miedzianą blachę, z której został wykonany spatynowano na zielono. W kościele znajdują się liczne XVIII-wieczne dzieła sztuki. Są to m. in. baldachimowy ołtarz główny autorstwa wspomnianego już Efraima Schrögera, z rzeźbami autorstwa Jana Antoniego Langenhahna Starszego, ambona z bogato dekorowanym baldachimem, późnobarokowe retabulum ołtarzowe i dwa późnobarokowe intarsjowane portale dębowe do zakrystii. Wiek XIX i XX to okres, kiedy świątynia przechodziła liczne remonty. W 1945 roku po przejęciu kościoła przez Jezuitów wnętrze kościoła uległo zmianom polegającym na usunięciu kilku elementów. Warto wspomnieć także o pożarze, który wybuchł w maju  1989 roku. Zabytkowe organy zniszczone całkowicie w tym zdarzeniu, udało się zrekonstruować dopiero na początku XXI stulecia.

       Prace remontowe i konserwatorskie prowadzone w obrębie obiektu będącego własnością partnera zmierzają do poprawy stanu i ochrony budynku oraz elementów jego wyposażenia.


Bibliografia:

K. Suwała, W. Woźniak, P. Prewysz-Kwinto i in., Studium wykonalności dla projektu „Toruńska Starówka - ochrona i konserwacja dziedzictwa kulturowego UNESCO", mps, Toruń 2009.

B. Mansfeld, Toruń i okolice. Przewodnik, Wydawnictwo Sport i Turystyka, Warszawa 1977.

Inne źródła:

http://www.torun.jezuici.pl/article/5, dostęp z 29.10.2010 r.

 

stopka
Strona główna  |  O projekcie  |  Informacje  |  Partnerzy projektu  |  Obiekty  |  Galeria  |  Faq  |  Kontakt